غزلی در نتوانستن

ازدستهاي گرم تو

كودكان توامان آغوش خويش

سخن ها مي توانم گفت

غم نان اگر بگذارد

نغمه در نغمه درافكنده

اي مسيح مادر، اي خورشيد!

از مهرباني بي دريغ جانت

با چنگ تمامي ناپذير تو سرودها مي توانم كرد

غم نان اگر بگذارد

***

رنگ ها در رنگ ها دويده،

اي مسيح مادر ، اي خورشيد

از مهرباني بي دريغ جانت

با چنگ تمامي نا پذير تو سرودها مي توانم كرد

غم نان اگر بگذارد

***

چشمه ساري در دل و

آبشاري در كف،

آفتابي در نگاه و

فرشته اي در پيراهن

از انساني كه توئي

قصه ها مي توانم كرد

غم نان اگر بگذارد

احمد شاملو

هزینه تمام شده

روزی آقای رییس از من پرسید که قیمت آزاد هر کیلو وات ساعت برق چقدر است و من گفتم مطابق مصوبه امسال مجلس (که شاید بر اساس محاسبه باشد) 832 ریال. رییس با تعجب پرسید یعنی برق تولیدی در نیروگاه بوشهر اینقدر ارزان (به زعم ایشان) تمام می شود و جواب من این بود که می توان پول خون خیلی را هم به این عدد اضافه کرد.

معادلات سیاسی خیلی اوقات هزینه های اقتصادی و غیر اقتصادی زیادی را به مردم تحمیل می کند اما واقعاً نیازی نیست که این هزینه ها به طور واقعی برآورد شود تا صرفه و صلاح طرحهای سیاسی نیز درست سنجیده شود؟

پ.ن: قدیمی ترین هواپیمای در حال کار در ایران بویینگ 727 ساخته شده در سال 1974 بود. البته هنوز تعداد دیگری  از همین هواپیما با همین سن37 سال در ناوگان هوایی کشور وجود دارد.

حرفهایی که کم می شنویم

در هیچ کجای دنیا این وظیفه شهروندان نیست که تحقیق کنند آیا میزان آلاینده ها در آبی که می نوشند، هوایی که استنشاق می کنند، نانی که می خورند چقدر است. و بر حسب آن علیه دولت ها، مسئولین یا صاحبان صنایع اقامه دعوی نمایند. در همه جای دنیا این رسالت بر عهده موجوداتی به نام مطبوعات و رسانه می باشد. همان که در جامعه ما متاسفانه با یک تلفن معاونت محترم وزارت ارشاد تعطیل می شود. دومی(رسانه) هم که اساسا بلند گو و روابط عمومی دولت است و هم خیال خودش و هم خیال مردم را بالمره راحت نموده.

قسمتی از جواب صادق زیبا کلام به دادستان تهران

فاضلاب داغ

متوسط دمای (گلاب به رویتان) فاضلاب در ایران در فصول مختلف 5 تا 10 درجه سانتیگراد بیشتر از میزان آن در کشورهای اروپایی است. اولین نتیجه گیری مستقیمی که می توان گرفت این است که ما بسیار بیش از اروپاییان آبگرم مصرف می کنیم و این نیز بر اثر ارزان بودن انرژی است. الیته اکنون نیز این عادت چون در ذهن ما نهادینه شده است بر اثر گران شدن بزودی  و براحتی ترک نخواهد شد .

نداری یا نادانی

فقر  ،  همان گرد و خاكي است كه بر كتابهاي فروش نرفتهء يك كتابفروشي مي نشيند.

فقر ،  تيغه هاي برنده ماشين بازيافت است ،‌ كه روزنامه هاي برگشتي را خرد ميكند.

فقر ، كتيبهء سه هزار ساله اي است كه روي آن يادگاري نوشته اند.

فقر ، پوست موزي است كه از پنجره يك اتومبيل به خيابان انداخته ميشود.

فقر ،  همه جا سر ميكشد ……..

فقر ، شب را ” بي غذا  ” سر كردن نيست.

فقر ، روز را  ” بي انديشه”   سر كردن است.

 

آرمان

در دنیای کوچک خود از یک آدم به ظاهر بزرگتر از خود، استاد، الگو، مرجع و شاید هم بت می سازد و با همه توان و سرشار از انگیزه به  ستایش و تقلید از او می پردازد. نقد او را بر نمی تابد و سخنان او را همچون آیه های آسمانی می داند. ناگهان بر اثر یک شکست ، یک حادثه و یا  هر چیز دیگری به طور کامل از او می برد و نه تنها به نفی کامل بت که به تخریب او نیز مبادرت می کند. این داستانی است که برای جوانی بسیاری از ما افتاده است و سالها عمر خود را صرف یافتن اینگونه مراد ها و سپس دل کندن از آنها گذرانده ایم .

قابل مطالعه است که چگونه آرمانگرایی در جوانی منجر به بت سازی از آدمها می شود.این آدم مرجع  می تواند یک ایدئولوژی و یا یک گروه همفکر نیزباشد.

چوپانی بر رعیت

افراد کمی پس از افلاطون آنقدر جرات داشته اند که حاکمان را همچون چوپان بدانند. به نظر بار منفی این کلمه (که بیش از فرمانبر بودن به عدم توان تعقل رعیت اشاره میکند) جرات بیان چنین تشبیهی را از فلاسفه  گرفته است.

با این مقدمه در قرن بیست و یکم خود را در موسسه ای فرض  کنید که مشغول بکار هستید و یکی از مدیران شما  با اختیارات و تواناییهای محدود، خود را چوپان شما و همکارانتان خطاب کند. چه بر خوردی را شایسته این نابخرد می دانید؟ من که فعلاً بیش از آنکه به نوع برخوردم فکر کنم به  بازنگری مبانی فکری خود در روابط شغلی و اقتصادی می اندیشم.

پ.ن.1: حتی افلاطون نیز چوپانی را شایسته حکیمان می دانست. حال شما در این دعوا به دنبال حکیمی بگردید که درد ما را دوا کند؟

پ.ن.2: روزگاری نوشته بودم که “اگر کارمند هستید بروید بمیرید” .اکنون به اینکه چگونه عزت نفس یک کارمند می تواند خدشه دار شود اشاره می کنم و باز هم شاید به همان جمله رجوع می کنم.

مصرف بیشتر با طعم تخفیف

فلسفه اینکه تولید کنندگان و یا فروشندگان ترغیب به خریدن اجناس با حجم و تعداد بیشتر (دوتا بخر سه تا ببر) می کنند کاملاً روشن است حجم بیشتر فروش یعنی سود بیشتر اما ما به عنوان مصرف کننده هیچ گاه به این نکته دقت نمی کنیم که ما همواره نیاز خود را با داشته هایمان تطابق می دهیم و خرید با حجم بیشتر دقیقا یعنی مصرف بیشتر  و هزینه بیشتر.

سرگردانی

دروغ

شاید خوش بینی بیش از حد ماست که دیگران را به دروغگویی ترغیب می کند. گویا همیشه بیشتر دوست داریم دروغ زیبا بشنویم تا حقیقت تلخ.